Sıkım aşamalarını önceki yazımda anlattığım zeytinyağını karasuyundan ve posasından ayırdım.
Sıkım sonrası birbuçuk literlik pet şişedeki karasu-zeytinyağı karışımını 500 ml'lik pet şişeye aldım. Yukarıdaki ilk resim büyük şişeden küçük şişeye alınan zeytin yağına ait. Bu resimde de şişenin dibindeki çok az miktardaki karasuyu görebilirsiniz. Bu şişedeki zeytinyağını bir kez daha ayırdım ve yukarı resimde sağ taraftaki karasu ve posadan ayrılmış zeytinyağını elde ettim. Sol taraftaki şişede hala bir miktar yağ var. Dipteki karasudan ve posadan ayrılması gerekiyor.
Resimde gördüğünüz posayı kağıt kahve filtresi ile süzmeyi denedim ancak başarılı olmadı. Mecburen posalı bölümü de dökmek zorunda kaldım. Pamuklu filtre ile posanın süzülebileceğini okudum ama nasıl yapılır tam olarak öğrenemedim. Hammaddeler.com adresinde zeytinyağı filitreleri var ama fiyatları küçük ölçekli üretimler için pek uygun görünmüyor.
Geçen sene katıldığım zeytinyağı tadım eğitimi izlenimlerini yazımda anlatmıştım. Süzülen siyah zeytin yağının kokusunda zeytin ağır basıyor, yağda kusur olarak değerlendirilecek bir koku mevcut değil. Yeşil zeytinden sıktığım zeytinyağındaki taze çiçek kokusunu bu yağda yok. Yağ, dili ve gırtlağı yakmayan kolay bir içime sahip. Lezzetli bir yağ oldu.
Zeytinyağını kahvaltıda zahter ile birlikte yemeyi düşünüyorum.
Yaklaşık bir ay önce ekimini yaptığım turplar hızla büyüdüler. Yukarıdaki resimde sol tarafta gördüğünüz sandık seranın dört bir yanı naylon ile kaplı ve ön tarafı naylon bir kapak ile açılıp, kapatılabiliyor. Sağ tarafta gördüğünüz sandığın ise bir yanında naylon bulunmuyor. Aynı gün ekilmelerine rağmen iki sandıktaki gelişim farkı kolaylıkla görülebiliyor. Sandık seralar kış aylarında gelişimi hızlandırıyor.
Yaz sezonunda ektiğim kadife çiçeklerinden dökülen tohumlar da turpların arasından çıktılar böylelikle doğal yoldan "kardeş bitkiler" uygulamasını yapmış oldum. Yukarıdaki resimde turpların arasında kadife çiçeklerini görebilirsiniz.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder